Njállson

Zaterdag 21 april kregen we er een nieuw paard bij: Njáll! Ik ken hem al een paar jaar, hij moest helaas- door omstandigheden- op zoek naar een ander huisje. Gelukkig konden we hem die bieden. Je bent van harte welkom Njállson, en je baasje natuurlijk ook

Storm!

Ook wij ontkwamen niet aan de gevolgen van de storm die op 18 januari over Nederland raasde!

Het was angstaanjagend hoe de wind over ons erf stormde! Alles viel om, waaide weg of viel eraf. Gelukkig zijn er geen paarden, honden, katten, kippen of andere dieren gewond geraakt. Ook de mensen hebben het gered. Maar eng was het wel.

Nadat de wind was verder getrokken, konden we de balans opmaken: er zijn zo’n 50 dakpannen gevallen, de dakgoot ligt eraf (en een gedeelte is weg?), twee dakplaten van de grote stal zijn weggewaaid, in een plastic golfplaat in het dak van de grote stal zit een groot gat, twee dakramen zijn kapot en we missen minimaal 1 emmer. Ook zijn er verschillende dingen verplaatst of omver gewaaid, maar dat leverde gelukkig geen schade op.

Dakpannen missen over de lengte. Dakgoten zijn naar beneden gewaaid, een gedeelte mist (of we die ooit nog terug vinden?) De haarbakken zijn omgewaaid (het haar zat er wonderlijk genoeg nog wel in)

Hier is nog beter te zien dat er dakpannen en dakgoten zijn weggewaaid. De kracht van de wind was ook ongelooflijk!

Een gedeelte van het dak van de grote stal is weggewaaid. In de paddock lag een plaat, geen idee of we de andere ook nog vinden.

We kunnen in ieder geval weer een beetje klussen op Stal Foxan, alsof we niet genoeg te doen hebben. Misschien van de zomer maar weer een klusweekend organiseren. Dit hoop ik verder dan wel gerepareerd te hebben, maar gelukkig is er nog genoeg te doen…..

Tot ziens in de lente van 2018?

Drifandi

Op 13 januari kregen we er een paard bij: Drifandi!

Drifandi is een 14 jarige ruin en de zoon van de vorig jaar tragisch overleden Thyzka. Hij is al een paar jaar niet meer gereden, maar we verwachten dat we hem deze zomer al in kunnen zetten voor lessen en ritten.

We houden u op de hoogte van zijn ontwikkeling. Eerst mag hij wennen aan onze stal, paarden en mensen. Na 14 jaar op dezelfde plek gewoond te hebben, is het voor hem hier erg vreemd. Maar het komt wel goed met hem. Het is een slimme, aardige en meewerkende jongen. We kijken met spanning uit hoe hij onder het zadel zal zijn!

Welkom op Stal Foxan, Drifandi!

RIP Vinur

In de nacht van 5 en 6 oktober is Vinur van ’t Puurveen overleden, 31 jaar oud. Hij was een heel bijzonder paard die we erg zullen missen….

Ik kocht Vinur toen hij 3 was en samen met oa zijn broertje in een begrazingsgebied stond, De Peel. Ik viel meteen voor hem. Gelukkig kon ik van een vriendin geld lenen en stond hij enkele maanden later als stoere hengst bij mijn eerste paard, Feti. Natuurlijk werd hij al snel geruind, maar dat heeft hem nooit gestopt Heel Erg Stoer te zijn.

Ik heb heel veel avonturen met hem beleefd, deze site is te klein om ze allemaal op te schrijven (misschien toch maar eens dat boek schrijven?) maar ik noem er een paar (in willekeurige volgorde)

  • Ik ging werken in Duitsland (natuurlijk met IJslanders) waar ik oa gewerkt heb bij een trainingsstal, een stoeterij en een stal waar ze les gaven. Natuurlijk ging hij (en Feti) mee.

  • Telgangwedstrijden met hem gereden. Hij was dol op hard gaan (ook in galop) en toen hij er eenmaal achter kwam dat hij in telgang ALTIJD hard mocht (in galop moest nl soms rustig en dat vond ie helemaal niet grappig)  was dat vanaf toen zijn favoriete gang. Onze trots is nog steeds dat we 5e werden op de NK, 250 mtr telgang

  • Zo ontzettend veel ritten heb ik gemaakt met dit paard, hij was supercool. Ik heb altijd gezegd dat ik met hem dwars door Amsterdam zou kunnen rijden, geen probleem. Zolang hij niet het geluid van water hoorde, dat vond ie wel eng. Maar je kon een kind met hem laten rijden en zeker weten dat ie weer veilig thuis kwam. Ook een ervaren ruiter had lol met hem, omdat ie dan superhard kon gaan, in galop, telgang en tölt. Een keer hebben we een trektochtje gedaan, samen met Brenndur en Mirjam. Hij was echt zo cool en dat was voor de toen nog jonge Brenndur erg fijn.

  • Bij onze Trouwdag aanwezig!

Hij was al enkele jaren met pensioen wat hem volgens mij erg beviel toen hij erachter kwam dat dat vooral betekende dat ie heel veel kon eten (naast hard gaan zijn grote hobby) Hij kon toen trouwens nog steeds hard gaan, getuige deze foto uit de lente van 2016, toen hij bijna 30 was.

Dit paard was ruim 28 jaar een deel van mijn leven, het is moeilijk te geloven dat ie er niet meer is. Ik zal zijn vrolijke ogen, zijn heerlijke geslobber met eten, zijn kunstje (been optillen als ik met mijn vingers knipte), zijn betrouwbaarheid, zijn vriendschap met de andere oudjes en dan wedstrijdje wie het eerst in de stal was, ontzettend missen.

Rust zacht, lieve Vinur, mijn vriendje, mijn maatje, ‘till we meet again…

McDonaldsrit

Op zondag 27 augustus zijn we met een groepje naar de McDonalds in Lemmer gereden!
Het was ontzettend gezellig.

We zijn om 12 uur vertrokken, om 19 uur waren we weer terug. We hebben rustig gereden en natuurlijk bij de Mac wat gegeten

We kwamen moe, maar voldaan thuis

Cursus met Marike Braakman

Marike Braakman komt hier regelmatig les geven, ontzettend leuk maar vooral ook ontzettend leerzaam. We hebben een vast groepje, hoewel jammer genoeg niet iedereen elke keer kan. Sandra doet iedere keer mee met þrá, haar zilverappelmerrie. Zij gaat steeds beter tölten met steeds minder teugelcontact. Ontzettend gaaf om te zien!


maart 2017, de eerste les. Al heel blij met een paar stapjes tölt!


april 2017. Haar achterhand komt er beter onder (daardoor meer beweging voor) maar moeilijker voor ons allebei om die houding vast te houden


mei 2017. Screenshot uit een filmpje, daardoor wat mindere kwaliteit en ook minder goed te zien. Maar þrá loopt nu verzameld op alleen de zit en minimale teugelhulpen. We zijn er nog niet, maar we zijn zeker op de goede weg!
PS Let ook even op het verschil in vacht in vergelijking met de voorgaande maanden!!!

Marike komt in juni weer, we kijken er nu al naar uit!

PS De andere paarden gaan ook zienderogen vooruit, vooral Frægur en Jeroen gaan echt fantastisch. Maar dat moet iedereen maar zelf vertellen. 😉

Háfeti is terug!

Háfeti is hier geboren in 2008. Een zoon van Sunneva (de moeder van Spes) en Frægur (de vader van oa. Dæll, Ánægja, Ártali en Lotta) Hieronder kan je hem zien als veulen met zijn mama, beiden in tölt.

Háfeti is zo’n 6 jaar geleden verkocht, maar is door omstandigheden nu weer terug bij ons. Nou mag ie lekker blijven 🙂

Binnenkort zal hij beschikbaar komen voor lessen en ritten, eerst mag ie weer een beetje uitrusten van al zijn avonturen.

Welkom thuis Háfeti!

Lesdag met Els van der Tas

Het verslagje liet even op zich wachten, het was ook een inspannende les met daarna gelukkig vakantie (en meteen weer druk) Kortom, even weinig tijd voor een verslag.

Omdat we ivm ziekte meteen 2 afvallers hadden, kwam Els wat later aan. Eerst voorstellen en om 11 uur konden we beginnen met de eerste les. We reden steeds met z’n tweeen, alleen Sandra reed alleen (ivm ongelijk aantal)

Esther op Hamingja en Lisanne op Mánadis mochten als eerste. Mánadis is altijd meteen hard aan het werk, maar beginnen met ontspanning is beter. Met tips en aanwijzingen van Els, was Mánadis al snel rustig. Prachtig om te zien!

En nog even een leuke foto van deze ijverige combi 🙂

Daarna gingen Mirjam met Brenndur en Kes met Dúx.

Kes en Dúx deden het prachtig! Wat is het toch een leuke combi.

Ook in tölt ging het door de prima aanwijzingen beter.

Daarna mocht Sandra met þrá. Die werden hard aan het werk gezet! Maar het resultaat was een prima lopende, ontspannen en briesende þrá. Die in het begin baalde dat ze aan het werk gezet werd 😉

Je kan op bovenstaande foto zien dat ze niet happy is en weigert na te geven in haar hals en rug. Dus krijgen we aanwijzingen van Els. We luisteren allebei aandachtig….

Het werd gelukkig wel beter, ze liep uiteindelijk heerlijk te briesen in de draf.

Tevreden paardje 😉

‘sMiddags begon het keihard te regenen, dus hebben we toen geen foto’s gemaakt.

Het was uiteindelijk een geslaagde dag, we hebben veel geleerd. We gaan hard oefenen en hopen dan dat Els nog een keer wil komen.

Cursus Yvonne Bosman, 4 en 5 oktober 2014

Wie er niet bij was: jullie hebben wat gemist! Wat was het weer interessant en wat hebben we weer veel geleerd!

Sandra deed mee met þrá.

Zaterdag met de eerste les hebben we þrá eerst gelongeerd. In de draf begint ze al steeds beter in balans te lopen.

Daarna hebben we gegaloppeerd. Dat vond ze vorig jaar nog heel moeilijk aan de longe. Nu gaat het al stukken beter!

Daarna nog heel even aan de hand de schouderbinnenwaarts geoefend.

Zaterdagmiddag reed Sandra met þrá.

Om de balans te verbeteren moest þrá volte’s maken, grote en kleine.

Niet haar favoriete ding 😉 Een zweepje aan de buitenkant zorgt ervoor dat ze niet teveel uitbreekt naar buiten.

In draf vindt ze het helemaal moeilijk.

Rechtuit gaat al wat beter.

Was het op zaterdag prachtig nazomer weer, op zondag was de herfst echt begonnen. De wind waaide hard en het was koud. Gelukkig was het wel droog. Eerst gingen we weer de volte’s oefenen, het ging al wat beter.

En natuurlijk weer de draf proberen.

En met de zweep aan de buitenkant bleef ze zelfs in de bochten redelijk goed in balans 🙂

Als we de komende winter regelmatig volte’s oefenen, kunnen we misschien volgend jaar eens beginnen aan de tölt.

Kes reed mee met Lykkja. Hoewel dat weer een hele andere uitdaging was, ging het ook heel goed.
Lykkja is een vijfganger die moeite heeft met een taktzuivere tölt. Met de lessen moest Kes vooral proberen Lykkja een beetje uit te laten zoeken waar de tölt zit. Daardoor krijgen we soms interessante gangen 🙂

maar ook wel taktzuivere tölt….

en draf

Volgend jaar komt Yvonne waarschijnlijk in april. We gaan in elk geval oefenen om dan nog beter voor de dag te komen 🙂

Open Dag 2014

De voorbereidingen waren lang en soms wat moeilijk, maar wat was de Open Dag leuk! De mensen waren gezellig en in een redelijk aantal aanwezig, de paarden deden goed hun best, de ruiters natuurlijk ook 😉 en het weer was -ondanks de vreselijke voorspellingen- fantastisch!

Eerst lieten we de veelzijdigheid van het IJslandse paard zien:

aangespannen: (Sandra met þiða)

 

rijden (tölt) (Kes met Dúx)

springen (Marleen met Yma)

 

en vrijheidsdressuur (Kelly met Mánadis)

Daarna gingen we een zadel aan laten passen. Waar let je op?

En daarna natuurlijk even rijden om te zien of het paard er soepel onder kan bewegen en/of de ruiter lekker kan zitten (Esther op Yma)

De academische dressuur lijkt iets voor barokpaarden of dressuurpaarden. Toch is het prima voor en met een IJslander te doen.


Sandra liet met þrá het longeren zien vanuit de Academische Dressuur. Waar let je op? Wat is goed en wat kan beter?


Sophie liet het grondwerk zien met Frægur. Welke oefeningen kan je doen en hoe?


Frægur in travers

Na de pauze een demo longeren met þrá. Eerst uitleggen wat het is, waarom je het doet en waar je op moet letten.

De verkooppaarden kwamen na de longeerdemo. Eerst Rosa


(ja, we weten dat ze haar hoofd hier iets te hoog heeft. Rosa wordt vooral in het bos gereden en vond dit best wel spannend)

daarna Mánadis


(met excuses voor de “kunstzinnige” foto. Ik heb ditmaal de foto’s niet zelf gemaakt, maar de foto’s zijn wel gemaakt met mijn toestel. Blijkbaar is er iets in de instellingen gewijzigd met dit resultaat)

(Voor de volgende foto’s had ik de instellingen weer terug naar “normaal” gezet)

Frægur

Ánægja

Dæll

Týra

 

Na de verkooppaarden hadden we een töltdemo. Eerst lieten we de tölt zien in de buitenbak. Hoe herken je een taktzuivere tölt en het verschil tussen tölt en draf. Daarna lieten we de tölt zien en horen op de weg, met Dúx (Sandra), Brenndur (Mirjam) en Hamingja (Eline)

 

IJslanders kunnen ook goed springen, hoewel we ook daar paarden hebben die het niet leuk vinden of niet kunnen. Deze paarden van de springdemo kunnen het wel en vinden het ook hardstikke leuk!

Kes met Dúx

 

en Annejet met Æsingur (op de achtergrond Marleen en Yma)

Onze paarden kunnen een paar truukjes, maar Pamela, de Shet van Annejet, kan pas echt vrijheidsdressuur. Hier is één van haar vele truukjes.

Vinur kan er eigenlijk maar één 😉 Maar die kan hij dan nog steeds! Ik ben erg trots op hem.

We hebben dit jaar twee veulens gehad. Die hebben we laten zien tijdens de veulenshow. Eerst Lisanne met haar Ljómi, zoon van Thyzka en Dæll

En Kes met Spes en haar dochter Hress

Nadat de Open Dag officieel was afgelopen kregen we nog bezoek van de enige echte Piet Paulusma! Ze hebben een leuk filmpje gemaakt die nog dezelfde avond te zien was. (die kan je hier zien) Hier zijn een paar foto’s 😉

Wij zijn ‘savonds moe maar voldaan naar bed gegaan. Tot over 5 jaar voor het volgende jubileum!